Tom wierszy Jana Kaspra (1952-2023) "Morderca dobrej zabawy" (2025) został przygotowany i zredagowany przez autora na parę miesięcy przed śmiercią. Opatrzony został posłowiem Tomasza Mizerkiewicza oraz rozbudowanym blubrem Rafała Grupińskiego. Na okładce znajduje się obraz Agnieszki Czyżewskiej "Kto jeszcze żyje".

Książka stanowi próbę podsumowania ostatniego dziesięciolecia polskiej poezji, zawiera szkice i recenzje tomów powstałych w tym czacie. Autorkę interesuje przede wszystkim odniesienie młodej polskiej poezji do rynku i popkultury, przekształcenia relacji z tradycją (w tym pojawienie się "nowych tradycji"),przeszeregowanie pokoleniowe (ustępujący brulion, aktywne roczniki 70. i wchodzące roczniki 80.),debiuty ostatnich lat i nowe światopoglądowe-ideologiczne samookreślenia (tzw. przełom polityczny, feminizm, gender) oraz - w zakresie dykcji tematyczno-stylistycznej- "melancholizacja" tej poezji. Problemy te pojawiają się we wstępie, a także stanowią zasadę kompozycji książek.

Kim jest Anna Q, najważniejsza postać tomu Anny Augustyniak? Czasami artystką wizualną - jedną z wielu, które żyły krótko i niebezpiecznie. Czasem to po prostu jedna z kobiet, występujących na najmniejszej scenie świata, w dramacie, który rozgrywa się między dwojgiem kochanków. Czasem jest to osoba zaplątana w okrucieństwo historii. Krew, śmierć, gwałt, ekstremalne okrucieństwo, psychiczna przemoc i dominacja – to wspólny mianownik tych historii. Te „sceny pierwotne” z życia kobiet opowiedziane są tak by bolało. Musi boleć. To jest właśnie życie Anny Q czyli kobiety. Anna Nasiłowska * Siłą poezji Anny Augustyniak jest doświadczenie, które w tym wypadku jest otwartą raną. Wybitna literatura to jest rozdrapywanie ran. Trzeba do tego odwagi mówienia o tym, o czym boją się mówić inni. Odwagi wracania do tego, przed czym większość ucieka. Śmiałości w odrzucaniu sacrum. „Anna Q” to mariaż liryki z pełną kontrowersji i prowokacji publicystyką. To jest nowa jakość intymności. Zmysłowość i obrzęd tworzą w tych wierszach energetyk, który stawia czytelnika poza strefą komfortu. Chrystus i sperma. Ukrzyżowanie i sutki. Augustyniak nie pozostawia złudzeń, że nie ma w świecie, w którym żyjemy nic świętego. Nic poza prawdą.

40 lat systematycznej i rewelatorskiej twórczości poetyckiej (11 tomów wierszy) Jana Kaspra układa się w oryginalną i niezwykle wartościową summę doświadczeń osobistych, społecznych i historycznych. W przeciągu całego jego pisarstwa ważne znaczenie miało dorastanie w dobie komunistycznej Polski, wynaturzeń ówczesnego reżimu, życie w totalitaryzmie zależnym od sowieckich sąsiadów. Pamięć o tych bolesnych doświadczeniach trwa do czasu ostatniego wydanego w tym roku tomiku. Jednocześnie nowego ujęcia, nowego przeglądu wymagają wiersze „kontrkulturowe” Kaspra, albowiem jego poezja uprzedzała w pewnych swych przejawach dokonania poezji pokolenia „brulionu”. Poeta także w bardzo twórczy sposób wpisał się swego czasu w nurt poezji metafizycznej i nigdy doświadczenia wymiaru nadprzyrodzoności nie ograniczał, szukał dla niego nowych ekspresji. Dzięki temu prezentowany wybór jego poezji Mogiły obwoźne pozwala jeszcze lepiej zrozumieć, jak bardzo odkrywcza jest jego formuła poezji metafizycznej, skoro nadal z powodzeniem ją uprawia. W jego poezji od początku obserwowane było twórcze i niezwykle interesujące napięcie między wymiarem świata prywatnego (który poetka i krytyczka Teresa Tomsia uznawała za niemal dominujący) a zobowiązań publicznych poezji. Wreszcie, przez cały czas rozwoju drogi twórczej Jana Kaspra pojawia się w niej stale na nowo definiowane i uaktualniane przekonanie o doniosłości sztuki słowa, jej kluczowym znaczeniu dla wspólnoty lokalnej, narodowej i ogólnoludzkiej. Warto zwrócić jeszcze uwagę, że genialne późne wiersze Kaspra są zarazem intrygującą reinterpretacją całej jego wcześniejszej poezji.